كنش فرهنگي پارتيزاني!
(کمی با کلاس تر از پیش)
مدت هاست برخي از دوستان بدلايل متفاوت توصيه كرده بودن بجاي وبلاگ يك سايت رسمي افتتاح كنم و من البته نه حال و حوصله اش را داشتم و نه راهش را بلد بودم. همين لمپن بازي هاي وبلاگي هم عالم خودش را دارد هرچند بعضي از رفقا مثل دكتر بذرافكن اسمش را گذاشته اند "كنش فرهنگي پارتيزاني"! الان هم همان است ولی کمی با کلاس تر از پیش.
از دوستان اصرار و از ما استنكاف تا بالاخره بعضي از دوستان خودشان دست بكار شدند و با ذوق و خواست خودشان براي ما دامين و هاست را تهيه كردند، سايت را طراحي كردند و حتي مطالب را هم بارگذاري كردند بعد گفتند بفرما... و ما از اين همه لطف شرمنده شديم!
وقتی خانه دار شدن در فضای واقعی چیزی شبیه خواب و خیال برای ماست خانه دار شدن در فضای مجازی هم خوشحال کننده میشود. از منزل جديد ما در فضاي مجازي بازديد فرماييد:
از آقايان فريد صادقي و رضا سروري برای این لطف نطلبیده بسيار متشكرم.
...باید باور کرد که دیگر دعوا بین چپ و راست نیست
که بین جیب های گشاد و دست های خالی است...
و دروغ گوها
حتی اگر از جکوزی خانه های خود
گورهای دست جمعی و لیست های هفتاد و دو نفر استخراج کنند
و برای خالی نبودن عریضه،
از ماتحت بیچاره های کهریزک خرج نمایند
باز نمی توانند از عدالت فرار کنند
آری این روزها برای فرار از عدالت
دیگر از عورت بی حیای عمروعاص هم کاری ساخته نیست!
--------------------------------------
شاید جذاب ترین قسمت کار وبلاگ نویسی خواندن کامنت ها باشد. یادداشتی منتشر می شود و تو منتظر می مانی تا عکس العمل ها را ببینی... برای آدمی مثل من این غنیمت است که افکار و سلایق سیاسی و فرهنگی را در معرض داوری و واکنش دیگران بگذارم. صرف نظر از اینکه یک وبلاگ با بازدید متوسط روزانه دویست یا سیصد جوان متنوع! خودش یک کار فرهنگی بحساب می آید. همه ی کامنت ها بجز مطالب حاوی توهین یا فحاشی(که کم هم نیستند) منتشر می شوند.
• پست الکترونیک